---------- -----------------------
Blog > Komentarze do wpisu
KOMUNIKACJA W PROCESIE TOWARZYSZENIA CHOREMU A CHRZEŚCIJAŃSKI OBRAZ BOGA

13 czerwca w czwartek w SKOK Jaworzno miała miejsce zorganizowana przez Hospicjum konferencja "Komunikacja w procesie towarzyszenia choremu a chrześcijański obraz Boga". To był piękny, pogodny, czerwcowy dzień. Wielu z nas miało jakieś tam swoje zajęcia- pracę, szkołę czy gotowanie obiadu. Jednakże mimo wszystko spora ilość osób pojawiła się na tym bardzo pouczającym wykładzie. Nie omieszkam dodać, że konferencja była ciekawa tylko dzięki obecności Ks. Grzegorza Strzelczyka  i doktora Dariusza Kucia. Tematem wiodącym była komunikacja. Wykładowcy starali nam się przekazać jak ważna jest komunikacja w życiu każdego człowieka.  I myślę, że w pełni udało im się osiągnąć wyznaczony cel. Zapamiętałam nawet kilka łacińskich wyrazów  [comunio] – wspólnota, która nie zaciera indywidualności, [comunicare] – wchodzić we wspólnotę.  Powinniśmy tworzyć wspólnotę i rozwijać nasze zdolności do komunikowania się z drugim człowiekiem. Ksiądz Strzelczyk zaczął swoje przemówienie dosyć nietypowo, gdyż dopiero na końcu doszedł do sedna tematu konferencji. Chciał nam w bardzo prosty i zrozumiały sposób przedstawić wszystkie swoje refleksje dotyczącego tego tematu. Natomiast doktor Kuć zaczął od reportażu, w którym sam brał udział „Jest taka cierpienia granica” (http://www.tvp.pl/bialystok/reportaz/bialostocka-szkola-reportazu/wideo/jest-taka-cierpienia-granica/6352831). To był bardzo wzruszający reportaż i naprawdę każdy z nas powinien go obejrzeć i zdać sobie sprawę, co jest najważniejsze w naszym życiu. Często nie doceniamy naszego życia, nie potrafimy się nim cieszyć, ale może czas na zmiany. Dostrzeżmy to co niewidoczne dla oczu ... Ten reportaż to opowieść o pacjentach Białostockiego Hospicjum dla Dzieci. Pan Dariusz Kuć to nie tylko doktor, który pomaga osobom chorym, dla mnie jest to bohater, który chce, aby te dzieci nie cierpiały, kiedy będą odchodziły z tego świata. Sam powiedział, że on je odprowadza do bram nieba, potem puszcza ich rękę i pozwala odejść, bo nie może iść z nimi, gdyż musi pomóc innym dzieciom. Niesamowite, ile taki prosty człowiek może zrobić dla drugiego człowieka. W moim sercu utkwiły słowa doktora  ”Jest taka cierpienia granica za którą  uśmiech pogodny się zaczyna„ (Cz. Miłosz). Poddajmy refleksji nasze życie i po prostu je przeżyjmy, ciesząc się nim i darząc drugą osobę tą radością…

Zachęcam do brania udziału w tego typu konferencjach, bo dzięki temu możemy pogłębiać nasze człowieczeństwo ;) Przecież nas to nic nie kosztuje, a naprawdę warto ;)

 

Żelka 

niedziela, 16 czerwca 2013, wolontariatjaworzno

Polecane wpisy

Komentarze
Gość: Meteor, *.adsl.inetia.pl
2013/06/17 21:17:01
Bardzo fajna notka. Widzisz Żelka jak chcesz to potrafisz :D Musisz częściej pisać na blogu :)
-
Gość: Maniuś :D, *.dynamic.chello.pl
2013/06/18 21:51:01
No no no bardzo ładnie to napisałaś Żelka. Masz racje powinna pisać częściej na blogu :D
-
Gość: Żelka, *.adsl.inetia.pl
2013/06/19 20:02:07
Będę pisać częściej, jeśli wy też będziecie coś pisać.
:)
-
Gość: Meteor, *.adsl.inetia.pl
2013/06/20 18:47:58
No ja się staram coś tam od czasu do czasu skrobnąć ;p